Ads 468x60px

twitterfacebookgoogle pluslinkedinrss feedemail

Sunday, 31 January 2016

ഒരു സ്വപ്നത്തിന്റെ തടവുകാരൻ


"ഇന്നലെ കണ്ടുവോ നിന്നെനീ എന്നെയും
എന്നെ പിരിഞ്ഞവര്‍, കാലം മറന്നവര്‍....
കണ്ടറിഞ്ഞില്ലെങ്കിലുംകണ്ടറിയാത്തവര്‍
വല്ലാതടുത്തിട്ടുംവല്ലാതകന്നവര്‍"


എന്നാണ്  അകലാന്‍ തുടങ്ങയാതെന്നു അറിയില്ല.. (അടുത്താൽ അല്ലെ അകലാൻ പറ്റു എന്നാ യഥാര്ത്യം ചിലപ്പോൾ മറക്കുന്നു... അല്ലേൽ മറക്കാൻ ശ്രെമിക്കുന്നു).. ചിലപ്പോള്‍ എത്ര അകന്നാലും എന്റേത് മാത്രമാണെന്ന് ഉള്ള വിശ്വാസം ആയിരിക്കും . ചിലപ്പോള്‍ ഓട്ടത്തിന്റെ തത്രപാടില്‍...... കുടയോട്ടത്തില്‍ ഒറ്റപെട്ടു പോകുമോ എന്നുള്ള വെപ്രാളത്തില്‍ മറന്നു പോയതാകും . അകന്നു എന്ന് തിരിച്ചറിഞ്ഞത് എനിക്ക് കിട്ടിയ "നമ്മുക്ക് ഫ്രണ്ട്സ് ആയിരിക്കാം" എന്നാ വാക്കുകളിൽ നിന്നാണ്...


തൂവെള്ള ഗൌണ്‍ അണിഞ്ഞുകുതിരപ്പുറത്തു രാജകുമാരനെ തേടി അവള്‍ വരുന്നത് കണ്ടു സ്വയം ആനന്ദിച്ചു... ഒരു കുടക്കീഴില്‍ കരങ്ങള്‍ ചേര്‍ത്ത് പിടിച്ച് മഴയത്തൂടെ നടന്നു പോകുന്നതും വിറയാര്‍ന്ന കൈകളോടെ അവളുടെ കഴുത്തില്‍ ആകാശത്തെ നക്ഷത്രങ്ങളെ സാക്ഷി നിര്‍ത്തി മിന്നു ചാര്‍ത്തുന്നതും....

സ്വപ്നങ്ങളില്‍ എന്നും അവള്‍ മാത്രമായിരുന്നു

കണ്ട സ്വപ്നം ഒന്നുകൂടി ഓര്‍മ്മിച്ചെടുക്കാന്‍ ശ്രമിച്ചുനോക്കിയപ്പോള്‍ കണ്ണുനീര്‍ വീണ്ടും ഒഴുകാന്‍ തുടങ്ങി. എനിക്കിതെന്താണ് സംഭവിക്കുന്നത്? വെറുമൊരു സ്വപ്നത്തിന് ഞാന്‍ കീഴ്പ്പെട്ട്‌ പോകുകയോ? അതോ അതൊന്നും സ്വപ്നം ആയിരുന്നില്ലേ? പറഞ്ഞ ഓരോ വാക്കുകളും ഇപ്പോഴും ചെവിയില്‍ മുഴങ്ങുന്നുണ്ട്,  അവളെ കളിയാക്കിയതും അവളുമായി വഴക്കടിച്ചതുമൊക്കെ വെറും സ്വപ്നം മാത്രമയിരുന്നെന്നോ? എന്‍റെതുമാത്രം ആയിരുന്ന പല രഹസ്യങ്ങളും ഇന്നെന്‍റെത് മാത്രമല്ലാതായിട്ടുണ്ട്, അവളോട്‌ അല്ലാതെ വേറെയാരോടാണ് ഞാനതൊക്കെ പറഞ്ഞത്?

ഞാന്‍ കണ്ടതൊക്കെ വെറും സ്വപ്നമായിരുന്നോ? സ്വപ്നം തന്നെയെന്ന് മനസ്സിനെ പറഞ്ഞുവിശ്വസിപ്പിക്കാന്‍ ശ്രമിച്ചു ഞാന്‍, പക്ഷെ പറ്റുന്നില്ല, വികാരത്തിന് അടിപ്പെട്ടുപോയ മനസ്സിനെ വിവേകം കൊണ്ട് നേരെയാക്കിയെടുക്കാന്‍ കഴിയുന്നില്ല.

ഗബ്ബാരിന്റെ വാക്കുകൾ പോലെ പ്രണയം ശെരിക്കും അറുപതുകളിൽ ആണ്... ഇപ്പോൾ നടക്കുന്നത് പരക്കം പാച്ചിൽ ആണ്.. പുതിയ മേച്ചിൽ പുറങ്ങൾ തേടിയുള്ള പരക്കം പാച്ചിൽ... അതിനിടയിൽ ചിലപ്പോ കാണുന്നത് പോലും വർഷം തോറും ഉള്ള ഒരു മാസത്തെ അവധിയിൽ...   പ്രണയം എന്നത് 60's  ലെ പ്രണയം ആണ്.  60 ആം വയസിലും പ്രണയിക്കാൻ പറ്റുന്നതാണ് യഥാർത്ഥ പ്രണയം.. ആവലാതികൾ ഇല്ല.. അശാന്ഗകൾ ഇല്ല..

ജീവിതം വെറും ദിവസങ്ങളാണ്... വർഷങ്ങൾക്ക് വലിയ പ്രതാന്യം ഇല്ല.. കാരണം ഓരോ പുതുവർഷത്തിലും പ്രേതെകിച് ഒന്നും സംഭവിക്കുന്നില്ല.. എന്നാൽ ദിവസങ്ങളിൽ ആയാൽ സുര്യൻ ഉദിച്ചു അസ്തമിക്കുന്നു..... 21000 ദിവസങ്ങളിൽ നമ്മൾ 10000 ദിവസം ഉറഗ്ഗി തീർക്കുന്നു.. ബാക്കി 11000 ദിവസം....
ഈ 11000 ദിവസം നാം എങ്ങനെ ജീവിക്കുന്നോ,, എത്രത്തോളം സന്തോഷമായി ജീവിക്കുന്നോ അതിനെ അർത്ഥമുള്ളൂ.. നിനക്ക് സന്തോഷം നൽകുന്ന കാര്യങ്ങൾ ചെയ്യുക.. ഇനിയിപ്പോ എന്റെ അസാനിത്യം ആണ് നിന്റെ സന്തോഷ്മെങ്കിൽ പറയാൻ മടിക്കേണ്ട..
നിന്റെ സന്തോഷമാണ് എനിക്ക് വലുത്...

“മറക്കാന്‍ ശ്രമിക്കുമ്പോള്‍ ഓര്‍മ്മ ഒരു മുള്‍ക്കിരീടം പോലെ ഹൃദയത്തിനു മുകളില്‍ നില്ക്കുന്നു. അതിന്‍റെ മുള്ളുകള്‍ കൊണ്ടുണ്ടാകുന്ന മുറിവുകളില്‍ രക്തവും നൊമ്പരവും ഒഴുകുന്നു.”

ഓർമകൾക്ക് ഒരു കുഴപ്പം ഉണ്ട്.. നമ്മൾ വേണ്ട, അല്ലേൽ മറക്കണം എന്ന് വിചാരിക്കുന്ന ഓർമ്മകൾ മനസിൽ ഒരു കൂടാരം തീര്ക്കും.. ഒരു നിഴൽ പോലെ നമ്മളെ പിന്തുടരും.. രാത്രിയുടെ യമങ്ഗലിൽ ഒരു പേടി സ്വപ്നം പോലെ..

പിന്നെ, എനിക്ക് പെണ്ണിനെയാ ഇഷ്ടം, പെണ്ണായിപ്പിറന്നതില്‍ അഭിമാനിക്കുന്ന   അ പെണ്ണിനെ

മറക്കാന്‍ ശ്രമിച്ചിട്ടും.... പറ്റുന്നില്ല... മറക്കാന്‍ ശ്രമിക്കുന്തോറും ഓര്മ്മ്കള്‍ എന്നിലേക്ക്‌ പതിന്‍ മടങ്ങായ് പ്രളയം പോലെ പ്രവഹിച്ചു കൊണ്ടേ ഇരിക്കുന്നു..."  മറക്കാന്‍ ശ്രമിക്കുമ്പോള്‍ ഓര്‍മ്മ ഒരു മുള്‍ക്കിരീടം പോലെ ഹൃദയത്തിനു മുകളില്‍ നില്ക്കുന്നു... !!

ലൈഫ് ടൈം വാലിടിട്ടി കൊടുക്കാനില്ല പോലും..

നിര്ബന്തിച്ചും ഇല്ല.. നിർബന്തിക്കെണ്ട ആവശ്യം ഇല്ലാന്നു തോന്നി.

സ്നേഹം വാങ്ങിക്കനാവില്ല;
വീണ്‌കിട്ടുന്നതാണ്..

അവൾക്കൊരിക്കലും അത് മനസ്സിലാവില്ല;
കാരണം അവൾ എന്റെ സ്നേഹമെന്തെന്നു അറിയുന്നില്ല..

അവളുടെ ശബ്ദത്തില്‍ വ്യക്തതയില്ല,
അവളുടെ സ്നേഹത്തില്‍ സുതാര്യതയില്ല..

സ്നേഹം നഷ്ടപ്പെടുന്നില്ല;
തിരിച്ചെടുക്കുന്നതാണ്...

ഞാന് അവളോട്‌ എന്നേ പൊറുത്തു കഴിഞ്ഞു;
എങ്കിലും-
ഹൃദയത്തിലെ വൃണങ്ങള്‍ പൊറുക്കുന്നില്ല..

“സ്നേഹം അങ്ങിനെയുമുണ്ട്, ഏതു മുറിവും സഹിച്ചുകൊണ്ട് ഏതപമാനവും സഹിച്ചുകൊണ്ട്, ചിലപ്പൊള്‍ ഒരിക്കലും തിരിച്ചു കിട്ടുകയില്ലെന്നറിഞ്ഞുകൊണ്ട്. “

എന്ത് പറയണം എന്ന് അറിയാതെ ഈ ഓരോ നിമിഷവും ഞാന്‍ തള്ളി നീക്കുന്നു... എന്തിനോ വേണ്ടി... ആർക്കോ വേണ്ടി..   ഇനി ഒരു ശൂന്യത കൂടി താങ്ങാന്‍ ഉള്ള കെല്പ്പു എന്റെ ഹൃദയത്തിനില്ല എന്ന ചിന്ത എന്നെ വിലക്കുന്നു.... :)

എന്നെ അനുസരിക്കാന്‍ കൂട്ടാക്കാത്ത എന്‍റെ മനസ്സിനെ ഞാനെന്ത് ചെയ്യണം എന്ന ചിന്ത ആയിരുന്നു എനിക്കിപ്പോൾ....ആ ഒരു സ്വപ്നത്തിന്‍റെ തടവില്‍ എക്കാലവും കിടക്കാനാണ് എന്‍റെ മനസ്സിന്‍റെ തീരുമാനം എന്നെനിക് പതിയെ മനസ്സിലായി തുടങ്ങിയിരുന്നു.

വസന്തത്തിലെ തുമ്പിയെപ്പോലെ പാറുന്ന എന്‍റെ മനസ്സിനെ, അതിനെ പിടിച്ചുകെട്ടാന്‍ എനിക്കാവില്ല, അതിനെ അതിന്‍റെ പാട്ടിന് വിടുക എന്ന തീരുമാനത്തില്‍ ഞാന്‍ വീണ്ടും കണ്ണുകളടച്ച്‌ ഇരുട്ടിലേക്ക് ഊളിയിട്ടു…

നിന്നെ എനിക്ക് മറക്കാന്‍ കഴിയില്ലടി
മറവി മരണമാണ്, ഓര്‍മ്മ ജീവിതവും...!!

അവളില്ലാത്ത എന്‍റെ ഓരോ നിമിഷങ്ങളും യുഗങ്ങളായി മാറി.. ഞാന്‍ ഇന്നും കാത്തിരിക്കുന്നു. ഒരു നീണ്ട മൌനത്തിലൊതിങ്ങിയ യാത്രാമൊഴിയിലൂടെ എന്നെ ഏകാന്തയിലെക്കെറിഞ്ഞ വേര്‍പാടിന്റെ ” ഇനിയും മരിക്കാത്ത ഓര്‍മ്മകളുമായി”

Monday, 25 January 2016

എല്ലാ ഇന്ത്യക്കാരുo എൻറെ സഹോദരീ - സഹോദരന്മാർ

ഭാരതം സൂര്യനസ്തമിക്കാത്ത സാമ്രാജ്യത്വത്തിൻറെ കരാളഹസ്തങ്ങളിൽ നിന്ന് മോചിതമായി ഒരു പരമോന്നത റിപ്പബ്ലിക്കായതിൻറെ ഓർമ്മ ...ജനുവരി 26 റിപ്പബ്ലിക്ക് ദിനമായി ആചരിച്ചു വരുന്നു....

ഇന്ത്യയുടെ പരമോന്നത ഭരണഘടന നിലവിൽ വന്നത് 1950 ജനുവരി 26 നാണ്..
ഭരണഘടന നമുക്ക് നൽകിയ മൗലികാവകാശങ്ങൾ പോലുo ധ്വംസിക്കപ്പെടുന്ന ഈ കാലത്ത് ഭരണഘടനയുടെ അന്തസത്ത മനസ്സിലാക്കി ഇന്ത്യൻ യൂണിയൻ റിപ്പബ്ളിക്കിൻറെ ഉത്തരവാദിത്തപ്പെട്ട പൗരന്മാരായി നിലകൊളളുമെന്ന ദൃഢപ്രതിജ്ഞ എടുക്കാo നമുക്കോരോരുത്തർക്കുo...

എല്ലാവർക്കുo റിപ്പബ്ളിക്ക് ദിനാശംസകൾ...
ഓർക്കുക :"എല്ലാ ഇന്ത്യക്കാരുo എൻറെ സഹോദരീ - സഹോദരന്മാർ"

വീൽ ചെയറിലിരുന്ന് പ്രപഞ്ച രഹസ്യങ്ങൾ തേടി - സ്റീഫൻ ഹോക്കിംഗ്

ലോകാത്ഭുതങ്ങൾ എത്ര എന്ന് ആരെങ്കിലും ചോദിച്ചാൽ "എഴ് " എന്ന് ഉത്തരം പറയാൻ ഒന്ന് മടിക്കണം. കാരണം, സ്റീഫൻ ഹോക്കിംഗ് ജീവിച്ചിരിക്കുവോളം "എട്ട്" എന്ന് പറയാതെ വയ്യല്ലോ. നമ്മുടെ വിധി നിശ്ചയിക്കേണ്ടത് നമ്മൾ തന്നെയാണ്. ചെറിയ ഒരു ബുദ്ധിമുട്ടില്‍ എല്ലാം അവസാനിച്ചു എന്ന മട്ടിൽ തളര്ന്നിരിക്കുന്നവരുണ്ട്. ശരീരത്തിന്റെ തളർച്ചയെക്കാളേറെ ഭയപ്പെടെണ്ടത് മനസ്സിന്റെ തളർച്ചയെ ആണ്. മനസ്സിൽ ഒരു ജീവിത ലക്ഷ്യവും അതു നേടണമെന്ന നിശ്ചയ ധാർഡ്യവും അണയാതെ ജ്വലിച്ചു നിൽക്കുന്നവരുടെ ഡിക്ഷനറിയിൽ "അസാധ്യം" എന്ന ഒരു വാക്കില്ലെന്നു പറഞ്ഞത് നെപ്പോളിയനാണ്. ഇനി എന്തെങ്കിലും ഒരു പ്രതിസന്ധിക്ക് മുന്നിൽ നിരാശയോടെ തളർന്നിരിക്കുമ്പോൾ വീൽ ചെയറിൽ പ്രതീക്ഷ കൈവിടാത്ത കണ്ണുകളോടെ പ്രപഞ്ച രഹസ്യങ്ങളിലേക്ക് ഉറ്റു നോക്കിയിരിക്കുന്ന ഈ മനുഷ്യന്റെ മുഖം ഓർത്താൽ മതി.
സ്റീഫൻ ഹോക്കിംഗ്
"ഇത് അത്യപൂർവ്വമായ ഒരു രോഗമാണ്. വൈദ്യശാസ്ത്രം  ഇതുവരെ പ്രതിവിധി കണ്ടെത്തിയിട്ടില്ലാത്ത രോഗം. ഏറിപ്പോയാൽ രണ്ടു വർഷം കൂടിയേ  ഇയാൾ ജീവിക്കാനിടയുള്ളൂ". വളരെ സങ്കീർണ്ണമായ പരിശോധനകൾക്കൊടുവിൽ ഡോക്ടർമാർ വിധിയെഴുതി. കൂട്ടുകാർക്കിടയിൽ "ഐൻസ്റ്റൈൻ" എന്ന കളിപ്പേരിൽ അറിയപ്പെട്ടിരുന്ന  സ്റ്റീഫൻ എന്ന യുവാവിനെ ഈ മെഡിക്കൽ റിപ്പോർട്ട്  വല്ലാതെ തളർത്തി ക്കളഞ്ഞു. ആരോടും മിണ്ടാതെ മുറിക്കുള്ളിൽ കയറി കതകടച്ച്  ഉച്ചത്തിൽ ടേപ്പ് റിക്കോർഡറിൽ  പാട്ട് വച്ച്  അയാൾ നിരാശ പൂണ്ടിരുന്നു. 

എങ്ങനെ നിരാശപ്പെടാതിരിക്കും! പ്രായം വെറും ഇരുപത്തിയൊന്നു വയസ്സ്. മനസ്സു നിറയെ പൂർത്തിയാക്കാത്ത ഒരുപിടി സ്വപ്നങ്ങൾ. ബിരുദ പഠനം പൂർത്തിയാക്കിയത് ഏതൊരു വിദ്യാർഥിയുടെയും സ്വപ്നമായ ഒക്സ്ഫർഡിൽ. തുടർന്ന്, പ്രശസ്തമായ കേംബ്രിഡ്ജ് യുനിവെർസിറ്റിയിൽ  ഡോക്ടറൽ ഗവേഷണം തുടങ്ങിയതെയുള്ളു. അപ്പോഴാണ്‌, ശരീരത്തിൽ ചില മാറ്റങ്ങൾ അനുഭവപ്പെട്ടു തുടങ്ങിയത്. നടക്കുമ്പോൾ വേച്ചു പോകുന്നു, സംസാരത്തിൽ തടസ്സം അനുഭവപ്പെടുന്നു, കയ്യിലേയും കാലിലെയും മസിലുകൾക്ക് കോച്ചിപ്പിടുത്തം പോലെ തോന്നുന്നു. വെറുതെ ഒരു ഡോക്ടറെ കണ്ടു കളയാം എന്ന്  കരുതി പോയതാണ്. അയാൾ കൂടുതൽ പരിശോധനകൾക്കായി മറ്റൊരു നല്ല ഹൊസ്പിറ്റലിലേക്കയച്ചു. അവിടെ വച്ചാണ്  അത് കണ്ടെത്തിയത്. സ്റ്റീഫനെ "ALS" എന്ന ഒരു രോഗം ബാധിച്ചിരിക്കുന്നു. "മോട്ടോർ ന്യൂറോണ്‍ ഡിസീസ്" എന്ന പേരിലും അറിയപ്പെടുന്ന ഈ അത്യപൂർവ്വ രോഗം ശരീരത്തിന്റെ ചലനങ്ങളെ നിയന്ത്രിക്കുന്ന കോശങ്ങളെയും മസിലുകളെയും ക്രമേണ തളർത്തിക്കളയുന്ന ഒരു തരം വൈകല്യമാണ്. ഇത്  ബാധിക്കുന്നയാളുടെ സംസാരശേഷി, ചലന ശേഷി തുടങ്ങിയവ ക്രമേണ നഷ്ടപ്പെട്ട്  ഒടുക്കം ശ്വാസകോശത്തിന്റെ മസിലുകളുടെ പ്രവർത്തനം പോലും നിലച്ച് മരണത്തിനു കീഴടങ്ങും. ആദ്യ കാലങ്ങളിൽ വേദനയൊന്നും അനുഭവപ്പെടുകയില്ലെങ്കിലും മരണമടുക്കുമ്പോൾ ശ്വാസം കിട്ടാനാവാതെ  തീവ്രമായ യാതനയ്ക്ക്  രോഗി വിധേയനാകും. തലച്ചോറിനെ ബാധിക്കാത്തതിനാൽ മനസ്സിന്റെ യാതൊരു പ്രവർത്തനങ്ങളെയും ഈ രോഗം തടസ്സപ്പെടുത്തുകയില്ല. അതിനാൽത്തന്നെ തന്റെ ശരീരം ഇഞ്ചിഞ്ചായി തളരുന്നത് മനസ്സിലാക്കി അവസാനം വരെ പൂർണ്ണമായ സുബോധത്തോടെ നിസ്സഹായനായി ശരീരത്തിനുള്ളിൽ കൂട്ടിലടയ്ക്കപ്പെട കിളിയെപ്പോലെ കഴിയാൻ രോഗി വിധിക്കപ്പെട്ടിരിക്കുന്നു. 


1942 ജനുവരി 8 ന്  ആണ്  ഫ്രാങ്ക്, ഇസബെൽ എന്നീ ദമ്പതികളുടെ മൂത്ത മകനായി സ്റീഫൻ ഹോക്കിംഗ് ജനിച്ചത്. ജന്മ സ്ഥലം ഇൻഗ്ലണ്ടിലെ ഓക്സ്ഫർഡ്. സ്കൂളിൽ ആയിരുന്ന ആദ്യ കാലങ്ങളിൽ ആരുടേയും  ശ്രദ്ധയിൽ പെടത്തക്ക  മികവൊന്നും പഠനത്തിൽ സ്റ്റീഫന്  ഉണ്ടായിരുന്നില്ല; ഒരു ശരാശരി വിദ്യാർഥി. എന്നാൽ, ഓക്സ്ഫോർഡിൽ ബിരുദ പഠനത്തിനു ചേരണം എന്ന ആഗ്രഹമുണ്ടായപ്പോൾ അവൻ മുഴുവൻ ശ്രദ്ധയും ചെലുത്തി എന്ട്രൻസ് പരീക്ഷയ്ക്കൊരുങ്ങി. അങ്ങനെയാണ് വിശ്വപ്രശസ്തമായ ആ സർവ്വകലാശാലയിൽ പഠിക്കാൻ അവസരം കിട്ടിയത്. ബിരുദ പഠനത്തിനിടെ സ്റീഫൻ തന്റെ ഇഷ്ട വിഷയങ്ങൾ  കണ്ടെത്തി- ഫിസിക്സും കൊസ്മോളജിയും. ഐസക്  ന്യൂട്ടൻ, ഐന്സ്റ്റ്യിൻ എന്നിവരുടെ പ്രപഞ്ച  ഗവേഷണങ്ങൾ അവനെ വല്ലാതെ ആകർഷിച്ചു. തുടർന്ന്, വായനയും ചിന്തയും ചർച്ചകളും മുഴുവൻ ഈ വിഷയങ്ങളെക്കുറിച്ചായി. അങ്ങനെയാണ് കൂട്ടുകാർക്കിടയിൽ അവന്   "ഐൻസ്റ്റൈൻ" എന്ന കളിപ്പേരു  വീണത്‌.  ബിരുദ പഠനത്തിനു ശേഷം തന്റെ സ്വപ്ന ഭൂമിയായ കേംബ്രിഡ്ജിൽ ഫിസിക്സ് വിഭാഗത്തിൽ ഗവേഷണത്തിന്  അവസരം കിട്ടിയതിന്റെ ആനന്ദത്തികവിലായിരിക്കുമ്പോഴാണ്  ജീവിതത്തെക്കുറിച്ച് നെയ്തു കൂട്ടിയ സകല പ്രതീക്ഷകളുടെയും മേൽ വിധി കരിനിഴൽ വീഴ്ത്തിയത്.



രോഗ വിവരമറിഞ്ഞ നാളുകളിൽ താൻ ആകെ തകർന്നു പോയെന്ന് സ്റ്റീഫൻ തന്റെ ഓർമ്മക്കുറിപ്പുകളിൽ സമ്മതിക്കുന്നു: "എനിക്ക് എന്തേ ഈ ദുർവിധി! വലിയ ശാസ്ത്രജ് ഞനാകാമെന്നത്  എന്റെ അതിമോഹമായിരുന്നോ. ഇനിയിപ്പോൾ മുൻപിൽ ശേഷിക്കുന്ന വെറും രണ്ടു വർഷം എങ്ങനെ തള്ളി നീക്കണം... അതും ദിനം തോറും ശരീരം നിശ്ചലമായിക്കൊണ്ടിരിക്കെ!". അടച്ചിട്ട മുറിയിൽ ഇരുട്ടത്തിരുന്ന്  മദ്യപിക്കുകയായിരുന്നു സങ്കടമകറ്റാൻ ആദ്യം കണ്ടെത്തിയ വഴി. ഇഷ്ടപ്പെട്ട പാട്ടുകൾ കേട്ട് കുറെ നേരമിരുന്നു ടെൻഷൻ അകറ്റാൻ നോക്കി. എന്നാൽ, ഇത്ര ചെറുപ്പത്തിലേ  തന്റെ നാളുകൾ എണ്ണപ്പെട്ടിരിക്കുന്നു  എന്ന വിഷാദ ചിന്ത മനസ്സിൽ നിന്നകറ്റാൻ ഇവയ്ക്കൊന്നുമാകുന്നില്ലെന്ന് സ്റ്റീഫൻ തിരിച്ചറിഞ്ഞു. എങ്കിൽ, മരിക്കും മുൻപ്  എങ്ങനെയെങ്കിലും PhD ചെയ്തു തീർക്കണം എന്ന വാശിയായി. ഗവേഷണം പൂർത്തിയാക്കണമെങ്കിൽ കുറഞ്ഞത് മൂന്നു വർഷം വേണമെന്നാണ് നിയമം. തന്റെ പ്രത്യേക സ്ഥിതി കണക്കിലെടുത്ത് രണ്ടു രണ്ടു വർഷമായി ചുരുക്കാമോ എന്ന് അവൻ ഗൈഡിനോട്‌ അപേക്ഷിച്ചു നോക്കി. പക്ഷേ, പ്രശസ്തമായ സർവ്വകലാശാലയുടെ നിയമങ്ങൾ ഒരാൾക്ക്‌ വേണ്ടി ലഘൂകരിക്കുക സാധ്യമായിരുന്നില്ല. 

അങ്ങനെയിരിക്കെ ഒരുദിവസം ചില പരിശോധനകൾക്കായി സ്റ്റീഫൻ ഹോസ്പിറ്റലിൽ അഡ്മിറ്റായി. വിഷാദം പൂണ്ട് ഒരു ബെഡ്ഡിൽ കിടക്കവേ അവൻ വെറുതേ തന്റെ തൊട്ടപ്പുറത്തെ ബെഡ്ഡിൽ കിടക്കുന്നയാളെ പാളി നോക്കി. ഏതാണ്ട് പത്തു വയസ്സോളം മാത്രം പ്രായം തോന്നിക്കുന്ന ഒരു ആണ്‍കുട്ടി കട്ടിലിൽ തളർന്നു കിടക്കുകയാണ്.  "എന്തു പറ്റിയതാണിവന്?" മകന്റെയരികിൽ കരഞ്ഞു കലങ്ങിയ കണ്ണുകളുമായിരിക്കുന്ന അമ്മയോട് സ്റ്റീഫൻ തിരക്കി. "മോന്  രക്താർബുദമാണ്. ഇനി രക്ഷയില്ല. ഏറിയാൽ, രണ്ടു ദിവസം കൂടി മാത്രമേയുണ്ടാവൂ  എന്നാണു ഡോക്ടർ പറഞ്ഞത്" കണ്ണീരോടെ ആ അമ്മ പറഞ്ഞു. ഇതു കേട്ട സ്റ്റീഫൻ പെട്ടന്ന് കട്ടിലിൽ എഴുന്നേറ്റിരുന്നു. ആ നിമിഷത്തെപ്പറ്റി പിന്നീട് അദ്ദേഹം പറയുന്നതിങ്ങനെയാണ്: "  ഞാൻ ആ കുട്ടിയുടെ അവസ്ഥയും എന്റെ അവസ്ഥയും തമ്മിൽ തുലനം ചെയ്തു നോക്കി. എന്നെക്കാൾ വേദന അനുഭവിക്കുന്നവർ ഈ ലോകത്തിലുണ്ട് എന്ന് ഞാൻ തിരിച്ചറിഞ്ഞു. എനിക്കിനിയും രണ്ടു വർഷം കൂടി ഈ ലോകത്തിലുണ്ടല്ലോ. ഇനിയുള്ള നാളുകൾ മറ്റുള്ളവർക്ക് സഹായമാകുന്ന എന്തെങ്കിലും ചെയ്ത് ജീവിതം അർഥപൂർണ്ണമാക്കും. ഞാൻ അവിടെയിരുന്ന് തീരുമാനമെടുത്തു". 


സ്റ്റീഫൻ ഒന്നും സംഭവിക്കാത്തവനെപ്പോലെ വീണ്ടും യൂനിവേർസിറ്റിയിൽ തിരിച്ചെത്തി ഗവേഷണം തുടർന്നു. ആ നാളുകളിലാണ്‌ അദ്ധേഹത്തിന്റെ ജീവിതത്തിലേക്ക്  ഒരു പുതുവസന്തം പോലെ ജെയിൻ എന്ന പെണ്‍കുട്ടി കടന്നു വന്നത്. രണ്ടു പേരും തമ്മിൽ വലിയ ഒരു വൈകാരിക ബന്ധം പെട്ടന്നുണ്ടായി. സ്റ്റീഫന്റെ രോഗവിവരം അറിഞ്ഞുകൊണ്ട് തന്നെ അവൾ അയാളുടെ ജീവിത സഖിയായി. "ജെയിൻ എന്റെ ജീവിതത്തിലേക്ക് വന്നതോടെ ജീവിക്കാൻ ഒരു കാരണം ഉണ്ടായത് പോലെ എനിക്ക് തോന്നി. അതു കൊണ്ടാവണം രണ്ടു വർഷം മാത്രം എന്നു കരുതിയ ജീവിതം ശരീരം തളർന്നെങ്കിലും മനസ്സ് തളരാതെ മുന്നോട്ടു നീണ്ടത്" സ്റ്റീഫൻ അനുസ്മരിക്കുന്നു. 



സ്റ്റീഫൻ തന്റെ ഗവേഷണം തുടരുന്നതിനിടയിൽത്തന്നെ മോട്ടോർ ന്യൂറോണ്‍ രോഗം അദ്ധേഹത്തിന്റെ ശരീരത്തിൽ തന്റെ  വിക്രിയകളും തുടരുന്നുണ്ടായിരുന്നു. സ്റ്റീഫനു നടക്കാൻ വടിയുടെ സഹായം വേണമെന്നായി. നാക്ക് കുഴഞ്ഞു പോകുന്നതിനാൽ പറയുന്നത് ആർക്കും മനസ്സിലാകുന്നില്ലെന്നായിത്തുടങ്ങി. പലപ്പോഴും നടക്കുന്നതിനിടെ കുഴഞ്ഞു വീണു തുടങ്ങി. എന്നാൽ, പരസഹായം സ്വീകരിക്കുന്നത് എന്ത് കൊണ്ടോ അയാൾക്കിഷ്ടമില്ലായിരുന്നു. വീൽ ചെയർ ഉപയോഗിക്കാൻ  ഡോക്ടർമാർ നിര്ദ്ദേശിച്ചുവെങ്കിലും അയാൾ  അതിനു തയ്യാറായില്ല. 
1965-ൽ എല്ലാവരെയും അത്ഭുതപെടുത്തിക്കൊണ്ട് തന്റെ രോഗാവസ്ഥക്കിടയിൽത്തന്നെ മൂന്ന് വർഷങ്ങൾക്കുള്ളിൽ പ്രശസ്തമായ രീതിയിൽ ഡോക്ടറൽ തീസിസ് പൂർത്തിയാക്കി അദ്ദേഹം  ഡോ. സ്റ്റീഫൻ ഹോക്കിംഗ് ആയി മാറി. "വികസിക്കുന്ന പ്രപഞ്ചം" ആയിരുന്നു ഗവേഷണ വിഷയം. ശാസ്ത്ര ലോകത്ത് വളരെയേറെ ശ്രദ്ധിക്കപ്പെട്ട ഒരു പ്രബന്ധമായിരുന്നു അദ്ധേഹത്തിന്റെത്. 


ഇതിനിടയിൽ റോബർട്ട്, ലൂസി, തിമോത്തി എന്നിങ്ങനെ പേരിട്ട മൂന്നു കുഞ്ഞുങ്ങൾ സ്റ്റീഫന്റെയും ജെയിനിന്റെയും ദാമ്പത്യജീവിതത്തെ അനുഗ്രഹപ്രഥമാക്കി. റോജർ പെൻറോസ് എന്ന ശാസ്ത്രജ്ഞനോട്‌ ചേർന്ന് സ്റ്റീഫൻ പ്രപന്ജോൽപ്പത്തിയെക്കുറിക്കുറിച്ചുള്ള പഠനങ്ങൾ  തുടർന്നു. കെയിംബ്രിഡജ്  യൂനിവെർസിറ്റിയിൽത്തന്നെ ഗവേഷണ വിദ്യാർഥികളുടെ ഗൈഡ്  ആയി അദ്ദേഹം നിയമിക്കപ്പെട്ടു.  നിരവധി ശ്രദ്ധേയമായ കണ്ടെത്തലുകൾ അദ്ദേഹം ശാസ്ത്ര ലോകത്ത് അവതരിപ്പിച്ചു തുടങ്ങി. പ്രപഞ്ചത്തിന്റെ ഉത്ഭവത്തിലേക്കും  അതിന്റെ നിഗൂഡതകളിലേക്കും വെളിച്ചം വീശുന്ന തമോഗർത്തങ്ങളിലായി പിന്നീട് അദ്ധേഹത്തിന്റെ ശ്രദ്ധ. തിയററ്റിക്കൽ ഫിസിക്സിൽ നവമായ പാത വെട്ടിത്തുറന്ന "ഹോക്കിംഗ് റേഡിയഷൻ തിയറി" സ്റ്റീഫന്  ശാസ്ത്ര ലോകത്തിന്റെ മുഴുവൻ അംഗീകാരം നേടിക്കൊടുത്തു. 


എന്നാൽ, പ്രശസ്തിയുടെ ഉത്തുംഗശ്രുംഗങ്ങൾ കയറുന്നതിനിടയിൽത്തന്നെ രോഗം പതിയെ പതിയെ ശരീരത്തെ നിശ്ചലമാക്കിക്കൊണ്ടിരുന്നു. പൂർണ്ണമായും വീൽചെയറിനെ ആശ്രയിക്കേണ്ടി വന്നു. ദേഹത്ത് ചലിപ്പിക്കാവുന്ന ഏക ഭാഗം  വലതു കൈയുടെ രണ്ടു വിരലുകൾ മാത്രമായി.  സംസാരശേഷിയും  നഷ്ടപ്പെട്ടു. എന്നാൽ, ഈ സ്ഥിതിയിലും അദ്ദേഹം പ്രദർശിപ്പിച്ച മനോധൈര്യവും നിശ്ചയധാർഡ്യവും അത്ഭുതാവഹമായിരുന്നു. വീൽചെയറിൽ തളർന്നിരുന്ന്   രണ്ടു വിരലുകൾ മാത്രമുപയോഗിച്ച്  കമ്പ്യൂട്ടറിന്റെ സഹായത്തോടെ സ്റ്റീഫൻ  തന്റെ ശാസ്ത്ര നിരീക്ഷണങ്ങൾ തുടർന്നു. 


പ്രപന്ജ ഉൽപ്പത്തിയെക്കുറിച്ചും പരിണാമത്തെക്കുറിച്ചും സാധാരണക്കാർക്ക് മനസ്സിലാകുന്ന ഒരു ഗ്രന്ഥം രചിക്കണമെന്ന് സ്റ്റീഫൻ ഹോക്കിംഗ്  ആഗ്രഹിച്ചു. എന്നാൽ, ഇത്തരമൊരു അവസ്ഥയിൽ അത് എങ്ങനെ സാധിക്കാനാണ് എന്ന് സംശയിച്ചവരെ അത്ഭുതപ്പെടുത്തിക്കൊണ്ട് അദ്ദേഹം ഗ്രന്ഥ രചന ആരംഭിച്ചു. പ്രശസ്തമായ "ബൻതം ബെൽ" എന്ന പ്രസിദ്ധീകരണ കമ്പനിയുമായി കരാറുണ്ടാക്കി. എന്നാൽ, ഗ്രന്ഥ രചന പാതി വഴിയിൽ എത്തിയപ്പോഴാണ് വിധി മറ്റൊരു ആഘാതം സ്റ്റീഫന്റെ ജീവിതത്തിൽ ഏൽപ്പിച്ചത്. 1985- ൽ ഫ്രാൻസിലെക്കുള്ള യാത്രാ മദ്ധ്യേ അദ്ദേഹത്തിന്  മാരകമായ രീതിയിൽ ന്യൂമോണിയ പിടിപെട്ടു. ദിവസങ്ങൾ കൃത്രിമ ശ്വാസം സ്വീകരിച്ചു ജീവൻ നിലനിർത്തി വെന്റിലെറ്ററിൽ കിടക്കേണ്ടി വന്നു. ഇനിയൊരു തിരിച്ചു വരവില്ലെന്നു ഡോക്ടർമാർ പോലും കരുതിയെങ്കിലും തന്റെ പുസ്തകം പൂർത്തിയാക്കണം  എന്ന ആശ കൊണ്ടാവണം സ്റ്റീഫൻ മരണത്തെ തോൽപ്പിച്ച്  ജീവൻ നിലനിർത്തി.

എന്നാൽ, ന്യൂമോണിയ സ്റ്റീഫന്റെ ശരീരത്തെ പൂർണ്ണമായും തളർത്തിക്കളഞ്ഞു. ആകെ ചലന ശേഷി ഉണ്ടായിരുന്ന രണ്ടു വിരലുകൾ പോലും ചലിക്കില്ലെന്നായി. കൃത്രിമ ശ്വാസം നല്കാൻ തൊണ്ട തുളയ്ക്കേണ്ടി വന്നതിനാൽ സ്വന പേടകങ്ങൾ മുറിഞ്ഞു പോയതുകൊണ്ട് ഇപ്പോൾ ഒരു സ്വരം പോലും കേൾപ്പിക്കാൻ സാധിക്കാതെയായി. ചുരുക്കി പറഞ്ഞാൽ ഒരു ജീവഛവം. കണ്ണുകൾ ചലിപ്പിക്കാം, പുരികവും , ചുണ്ടും കവിളും പതിയെ ഒന്നനക്കാം. അത്ര മാത്രം. മറ്റാരായിരുന്നാലും ഇനി ചിന്ത എങ്ങനെയെങ്ങിലും ഒന്ന് തീർന്നു കിട്ടിയാൽ മതിയെന്നായിരുന്നെനെ അല്ലേ? എന്നാൽ, അങ്ങനെ തന്റെ സ്വപ്നങ്ങൾ മുഴുവൻ വിധിക്ക് അടിയറവു വച്ച് കീഴടങ്ങാൻ സ്റ്റീഫൻ ഹോക്കിംഗ് തയ്യാറായിരുന്നില്ല. സഹായിയായ ഒരാൾ അക്ഷരങ്ങൾ തൊട്ടു കാണിക്കുമ്പോൾ പുരികം ചലിപ്പിച്ച് കാണിച്ച് അദ്ദേഹം ആശയ വിനിമയം നടത്താൻ ശീലിച്ചു. 


അങ്ങനെയിരിക്കെ, അമേരിക്കയിലെ കാലിഫോർണിയയിലെ സിലിക്കോണ്‍ വാലിയിൽ ഒരു കമ്പ്യൂട്ടർ വിദഗ്ദ്ധൻ ശരീരം തളർന്നവർക്കായി വികസിപ്പിചെടുത്ത പ്രത്യേകതരം ഉപകരണത്തെക്കുറിച്ച് സ്റ്റീഫൻ അറിയാനിടയായി. തന്റെ വീൽ ചെയറിൽ അത് പിടിപ്പിച്ച് ആശയവിനിമയം അത് വഴിയാക്കി. കവിളിലെ മസിലുകളുടെ ചെറിയ ചലനങ്ങൾ തിരിച്ചറിഞ്ഞ് അവയെ വാക്കുകളാക്കി മാറ്റുന്ന ഒരു സെൻസർ ഘടിപ്പിച്ച  അതിസങ്കീർണ്ണമായ ഒരു ഉപകരണമായിരുന്നു അത്. വളരെ പെട്ടന്ന് സ്റ്റീഫൻ അത് ഉപയോഗിക്കാൻ ശീലിച്ചു. ഒരു യന്ത്ര മനുക്ഷ്യൻ സംസാരിക്കും പോലെ അതിന്റെ സ്പീക്കറിലൂടെ അദ്ദേഹത്തിന് പറയാനുള്ള കാര്യങ്ങൾ വിനിമയം ചെയ്യാമെന്നായി. 1988-ൽ "A Brief History  of Time " എന്ന പേരിൽ തന്റെ ആദ്യ ഗ്രന്ഥം സ്റ്റീഫൻ പുറത്തിറക്കി. അഭൂത പൂർവ്വമായ പ്രതികരണമാണ് ഈ പുസ്തകത്തിന്‌ വായനക്കാരിൽ നിന്ന് ലഭിച്ചത്. വിവിധ ഭാഷകളിലേക്ക് വിവർത്തനം ചെയ്യപ്പെട്ട ഈ ശാസ്ത്ര ഗ്രന്ഥം ഏറ്റമധികം കോപ്പികൾ വിറ്റഴിക്കപ്പെട്ടതിനുള്ള ഗിന്നസ് റിക്കോർഡ് നേടി! സ്റീഫൻ ഹോക്കിങ്ങിനെ ലോകം മുഴുവൻ അറിഞ്ഞു. തന്റെ  കണ്ടു പിടുത്തങ്ങൾ ശാസ്ത്ര ലോകത്ത് അദ്ധേഹത്തെ ന്യൂട്ടൻ, ഐൻസ്റ്റയിൻ എന്നിവർക്ക് തുല്യരാക്കിയതായി ലോകം വിലയിരുത്തി. അങ്ങനെ, ചെറുപ്പത്തിൽ കളിയാക്കിയാണെങ്കിലും കൂട്ടുകാർ വിളിച്ചത് യാധാർധ്യമായി. 


ഇന്ന്, സ്റ്റീഫൻ ഹോക്കിങ്ങിന് എഴുപത്തി മൂന്നു വയസ്സുണ്ട്. രോഗം കണ്ടു പിടിച്ചപ്പോൾ ഡോകര്മാർ പ്രവചിച്ചതിനേക്കാൾ 50 വർഷങ്ങൾ അദ്ദേഹം ജീവിച്ചു തീർത്തിരിക്കുന്നു. അതും, വെറുതെയങ്ങു ജീവിക്കുകയായിരുന്നില്ല, ശരീരം മുഴുവൻ നിശ്ചലമായപ്പോഴും തളരാത്ത മനസ്സ് കൈമുതലാക്കി തന്റെ സ്വപങ്ങളും അതിനപ്പുറവും ഹോക്കിംഗ് സാക്ഷാത്കരിച്ചു കഴിഞ്ഞു, മനുഷ്യരാശിക്ക്  ഇന്നോളം ഉത്തരം കിട്ടാതിരുന്ന പല ചോദ്യങ്ങൾക്കും ഉത്തരം കണ്ടെത്തിക്കഴിഞ്ഞു. വീൽ ചെയറിൽ ഇരുന്ന്  മുൻപിലുള്ള കംബ്യൂട്ടർ സ്ക്രീനിലേക്ക്  ഉറ്റു നോക്കി കവിൾത്തടത്തിലെ മസിലുകൾ പതിയെ അനക്കി  ഇപ്പോഴും അദ്ദേഹം നമ്മുടെ പല സംശയങ്ങൾക്കും  മറുപടി തേടുന്നു. ഈ കാലയളവിൽ ലോകത്ത് പലയിടങ്ങളിലും സഞ്ചരിച്ച്  ഹോക്കിംഗ് പ്രബന്ധങ്ങൾ അവതരിപ്പിക്കുകയുണ്ടായി.  അദേഹത്തെ തേടിയെത്തിയ അവാർഡുകളും ബഹുമതികളും ഇവിടെ വർണ്ണിക്കാൻ മുതിരുന്നില്ല. സ്റ്റീഫൻ ഹോക്കിങ്ങിന്റെ ജീവിതം അടിസ്ഥാനമാക്കി 2014-ൽ നിർമ്മിച്ച "A Theory of Everything" എന്ന സിനിമ ഇതിനോടകം നിരവധി അന്താരാഷ്‌ട്ര അവാർഡുകൾ നേടിക്കഴിഞ്ഞു. ഈ സിനിമയിൽ ഹോക്കിംഗ് ആയി അഭിനയിച്ച എഡ്ഡി എന്ന നടനാണ്‌ 2015 -ലെ മികച്ച നടനുള്ള ഓസ്കാർ പുരസ്കാരം ലഭിച്ചത്.


നമ്മുടെ വിധി നിശ്ചയിക്കേണ്ടത് നമ്മൾ തന്നെയാണ്. ചെറിയ ഒരു രോഗം വരുമ്പോഴേ എല്ലാം അവസാനിച്ചു എന്ന മട്ടിൽ തളര്ന്നിരിക്കുന്നവരുണ്ട്. ശരീരത്തിന്റെ തളർച്ചയെക്കാളേറെ   ഭയപ്പെടെണ്ടത് മനസ്സിന്റെ തളർച്ചയെ ആണ്. മനസ്സിൽ ഒരു  ജീവിത ലക്ഷ്യവും  അതു  നേടണമെന്ന നിശ്ചയ ധാർഡ്യവും അണയാതെ ജ്വലിച്ചു നിൽക്കുന്നവരുടെ ഡിക്ഷനറിയിൽ "അസാധ്യം" എന്ന ഒരു വാക്കില്ലെന്നു പറഞ്ഞത് നെപ്പോളിയനാണ്.  എന്തെങ്കിലും ഒരു ജീവിത നിയോഗം പൂർത്തിയാക്കാനില്ലാതെ ഒരു പുതിയ ജീവനും ഭൂമുഖത്തുണ്ടാകാൻ ദൈവം അനുവദിക്കുകയില്ല. അത് എന്തെന്ന് കണ്ടെത്തി നിറവേറ്റുന്നതിലാണ് ജീവിത വിജയം. അതിനിടയിൽ, അപ്രതീക്ഷിതമായ വെല്ലുവിളികൾ പലതും നമുക്ക്  നേരിടേണ്ടി വന്നേക്കാം. ഇനി അത്തരത്തിലുള്ള എന്തെങ്കിലും ഒരു പ്രതിസന്ധിക്ക് മുന്നിൽ നിരാശയോടെ തളർന്നിരിക്കുമ്പോൾ വീൽ ചെയറിൽ പ്രതീക്ഷ കൈവിടാത്ത കണ്ണുകളോടെ പ്രപഞ്ച രഹസ്യങ്ങളിലേക്ക് ഉറ്റു നോക്കിയിരിക്കുന്ന ഈ മനുഷ്യന്റെ മുഖം ഓർത്താൽ മതി. 

സമർപ്പണം:  ജീവിതത്തിൽ ആഗ്രഹിച്ചതൊന്നും അച്ചിവ് ചെയ്യാൻ പറ്റിയില്ല എന്നാ തോന്നൽ ഉള്ള കൂട്ടുകാരിക്ക് 

ജീവിതം ഒന്നേയുള്ളൂ - ഓർക്കുക വല്ലപ്പോഴും !!
 
സന്തോഷം 


Thanks for Reading 

Sunday, 24 January 2016

കാഴ്ച്ചക്കപ്പുറം


ഉള്ളിലൊരു പേമാരി പെയ്യാറുണ്ട് ചില സമയങ്ങളിൽ ..
കണ്ണൊന്ന് മുറുക്കെ ഇറുക്കി പിടിച്ച് ആ പേമാരിയെ ഞാൻ ഇടക്കിടെ തടഞ്ഞു നിർത്താറുമുണ്ട് ..

നമ്മുടെ കാഴ്ച്ചക്കപ്പുറം നാം കാണാത്ത ഒരു ലോകമുണ്ട് ..നമ്മുടെ കണ്ണെത്താത്ത ഒരു ലോകം ....
ദൈവം തന്ന ഈ രണ്ട് കണ്ണുകൊണ്ട് ഈ ലോകം മുഴുവൻ സഞ്ചരിക്കാൻ നമ്മുക്ക് കഴിയുമോ ..???

ഇന്ന് ഒരു കഥ മനസ്സിൽ തെളിഞ്ഞു വന്നു ...നമ്മുടെ കാഴ്ച്ചക്കപ്പുറം ഉള്ള ഒരു ലോകത്തെ പറ്റി ..

എഴുതുവാൻ കിടക്കുമ്പോൾ മനസിലേക്ക് ആദ്യം ഓടി വന്നത്, ഇന്നലെ ഞാനും എന്റ്റെ സുഹൃത്തും പോയ പാലക്കാട്‌ ടിപ്പു സുൽത്താൻ കോട്ട  ആയിരുന്നു ... സുന്ദരമായിരുന്നുവെങ്ക്കിലും എന്റ്റെ മനസിനെ ഉടച്ചെടുത്ത ഒരുപാട് മുഖങ്ങൾ ഞാൻ അവിടെ കണ്ടു ...
ഒരുപാട് അമ്മമാരുടെ കണ്ണുനീർ ഞാൻ എന്റ്റെ മനസിൽ തുലനം ചെയ്ത് നോക്കി ..ഞായറാഴ്ചകളിൽ സ്റ്റഡി ക്ലാസ്സെന്നും പറഞ്ഞു പോകുന്ന പെണ്മക്കൾ പോകുന്ന വഴികൾ ഒന്ന് ചികഞ്ഞു നോക്കുന്നത് ചിലപ്പോൾ നല്ലതാണ് ...ബീച്ചിലോ പാർക്കുകളിലൊ സിനിമാ ടാക്കിസിലോ എവിടെയെങ്ക്കിലുമൊക്കെ ആയിരിക്കും .......

ഇന്നലെ തന്നെ എഴുതണം എന്ന് കരുതി ...പക്ഷേ കഴിഞ്ഞില്ല ...
ഇപ്പോൾ ഈ നിമിഷം ഞാൻ എഴുതി തുടങ്ങുകയാണ് ..
എന്റ്റെ പുതിയ കഥ    *** കാഴ്ച്ചക്കപ്പുറം **

സ്നേഹപൂർവ്വം 
ബ്ലെസ്സിൻ തോട്ടുങ്കൽ

വെല്ലുവിളികളെ നേരിടു.. കാലം അതാഗ്രഹിക്കുന്നു

(നല്ല സുഹൃത്തുക്കൾ )

ഉപദേശങ്ങൾ നൽകാനും സാന്ത്വനം പകരാനും നല്ലൊരു സുഹൃത്തിന് കഴിയും. അതിനാൽതന്നെ നിങ്ങളുടെ വിഷമങ്ങൾ കേൾക്കാനും നിങ്ങളെ സഹായിക്കാനും കഴിയുന്ന സുഹൃത്തുക്കളെ സമ്പാദിക്കുക.

(ഒഴിവാക്കേണ്ടവര്‍ )
തലതിരിഞ്ഞ ചിന്താഗതിക്കാർ കൂടെയുള്ളവരുടെ ജീവിതവും നശിപ്പിക്കും. അത്തരക്കാരെ ജീവിതത്തിൽ നിന്നും ഒഴിവാക്കുന്നത് മനസ്സിന് ശാന്തിയും സമാധാനവും നൽകും.

(ഒറ്റപ്പെടൽ ഒഴിവാക്കുക )
പ്രശ്നങ്ങളിൽ പെടുമ്പോൾ മറ്റുള്ളവരിൽ നിന്നും ഒഴിഞ്ഞുമാറാനുള്ള പ്രവണത വളരെ കൂടുതലായിരിക്കും. എന്നാൽ അങ്ങനെ ചെയ്യുന്നത് വിഷാദം വർദ്ധിപ്പിക്കാനല്ലാതെ മറ്റൊന്നിനും സഹായിക്കില്ല എന്നതാണ് സത്യം. ആളുകളുമായി ഇടപഴകുന്നത് സമ്മർദ്ദങ്ങൾ അകറ്റാനും സന്തോഷം വീണ്ടെടുക്കാനും സഹായകമാണ്.

(മറ്റുള്ളവരെ പഴിചാരാതിരിക്കുക )
ജീവിതത്തിൽ പ്രശ്നങ്ങൾ ഉണ്ടാവുമ്പോൾ മറ്റുള്ളവരെ പഴിചാരുന്നത് നല്ല ശീലമല്ല. അത് പ്രശ്നങ്ങൾക്ക് പരിഹാരവുമാവില്ല. തന്‍റെ പരിധിക്കപ്പുറം സംഭവിക്കുന്ന കാര്യങ്ങൾക്ക് മറ്റുള്ളവരെ കുറ്റപ്പെടുത്തുന്നത് നിങ്ങളുടെ ദൗർബല്യത്തെയാണ്‌ കാണിക്കുന്നത്.

(തനിക്കുവേണ്ടി ജീവിക്കുക )
മറ്റുള്ളവരെ തൃപ്തിപ്പെടുത്താൻ വേണ്ടി ജീവിക്കുന്നവർ മാനസിക രോഗങ്ങൾക്ക് അടിമപ്പെടാൻ സാധ്യത കൂടുതലാണ്. ഭൂമിയിൽ എല്ലാവരെയും തൃപ്തിപ്പെടുത്തി ജീവിക്കുക എന്നത് അസാധ്യമായ കാര്യമാണ്. അതുകൊണ്ടുതന്നെ സ്വന്തം സംതൃപ്തിക്ക് വേണ്ടി ജീവിക്കാൻ ശ്രമിക്കുക.

(ഉറക്കം )
മനസ്സിന്‍റെ ആരോഗ്യം നിലനിർത്താനായി രാത്രി ഒരൽപം നേരത്തെ കിടക്കാൻ ശ്രമിക്കുക. മാനസികാരോഗ്യവും ഉറക്കവും തമ്മിൽ വേർപെടുത്താനാവാത്ത ബന്ധമുണ്ട്. ദിവസേന ഏഴോ എട്ടോ മണിക്കൂർ ഉറങ്ങുന്നവരിൽ വിഷാദരോഗം വരാനുള്ള സാധ്യത കുറവാണെന്നാണ് പഠനങ്ങൾ പറയുന്നത്.

(സംഗീതം ആസ്വദിക്കുക )
ആത്മാവിനെ തൊട്ടുണർത്താൻ സംഗീതത്തിന് സാധിക്കും. വൈകാരിക തീവ്രതയുള്ള സംഗീതം നിങ്ങളുടെ വേദനയെ ശമിപ്പിച്ച് നിങ്ങൾക്ക് ആഹ്ലാദം പകരും. അതിനാൽ വിഷാദം പിടികൂടുമ്പോൾ സംഗീതം ആസ്വദിക്കാൻ സമയം കണ്ടെത്തുക.

(ശുഭപ്രതീക്ഷ പുലർത്തുക)
അശുഭ ചിന്തകളെ ബോധപൂർവ്വം അകറ്റിനിർത്തുക. കാര്യങ്ങളെ ശുഭാപ്തി വിശ്വാസത്തോടെ സമീപിക്കുക. ഇത് ജീവിതത്തിൽ ഒരുപാട് മാറ്റങ്ങൾ ഉണ്ടാക്കും.

(സ്വയം മനസ്സിലാക്കുക )
മിക്കപ്പോഴും ജീവിതത്തിന് മേലുള്ള നിയന്ത്രണം നഷ്ടപ്പെടുമ്പോഴാണ് ആളുകൾ വിഷാദത്തിന് അടിമപ്പെടുന്നത്. തന്നെക്കുറിച്ച് ശരിയായ ധാരണ ഉണ്ടാക്കിയെടുക്കുന്നത്‌ സ്വയം ബഹുമാനിക്കാനും കാര്യങ്ങളെ മനസ്സിലാക്കി മുന്നോട്ടുപോകാനും ആളുകളെ സഹായിക്കും.

(മറ്റുള്ളവരുടെ സഹായം തേടുക )
ജീവിതത്തിലെ ദുർഘടഘട്ടങ്ങളെ തനിച്ച് തരണം ചെയ്യാൻ എല്ലാവർക്കും കഴിഞ്ഞു എന്ന് വരില്ല. ഇത്തരം ഘട്ടങ്ങളിൽ മറ്റുള്ളവരുടെ സഹായം തേടുന്നത് വളരെ ഗുണം ചെയ്യും. ജീവിതപങ്കാളിയുടെയോ സഹപ്രവർത്തകരുടെയോ സുഹൃത്തുക്കളുടെയോ അടുത്ത് നിങ്ങളുടെ വിഷമങ്ങൾ പങ്കുവെക്കുക. ഇത് നിങ്ങൾക്ക് ആശ്വാസം പകരും.

(വിനോദയാത്രകൾ )
അതിമനോഹരമായൊരു പ്രകൃതിദൃശ്യം ഏത് ഹൃദയത്തിന്‍റെ വേദനയും ഒരൽപ്പം ശമിപ്പിക്കും. അതുകൊണ്ടുതന്നെ ഇടയ്ക്കൊക്കെ അവധിയെടുത്ത് ചെറിയ ഉല്ലാസയാത്രകൾ നടത്തുക. ജീവിതത്തിന്‍റെ ആനന്ദം തിരിച്ചുപിടിക്കാൻ ഇത് നിങ്ങളെ സഹായിക്കും. തുടർച്ചയായി വിശ്രമമില്ലാതെ അധ്വാനിക്കുന്നവരെ അപേക്ഷിച്ച് ഇടയ്ക്കിടെ വിനോദയാത്രകൾ നടത്തുന്നവരുടെ മാനസികാരോഗ്യം നല്ലതായിരിക്കുമെന്ന് പഠനങ്ങളും തെളിയിച്ചിട്ടുണ്ട്.

(സമീകൃത ഭക്ഷണം )
പഴങ്ങൾ, പച്ചക്കറികൾ, മാംസം, പയറുവർഗ്ഗങ്ങൾ,അന്നജം എന്നിവ ശരിയായ അളവിൽ ആഹാരത്തിൽ ഉൾപ്പെടുത്തുക. സമീകൃതാഹാരം ഊർജ്ജസ്വലമായ ശരീരത്തോടൊപ്പം കരുത്തുറ്റൊരു മനസ്സും നിങ്ങൾക്ക് നൽകുന്നു.

ഇത് എനിക്ക് പറ്റിയ പണിയില്ല

ഒരിക്കൽ യാത്രയിൽ ആയിരുന്ന നൊപ്പോളിയൻ ബോണപ്പാർട്ട് ഇടയ്ക്ക് വിശ്രമത്തിനയി ഒരു സ്ഥലത്ത് നിർത്തി അവിടെ അനേകം ജോലിക്കാർ ചേർന്ന് ഭാരമുള്ള ഒരു തൂണ് ഉയർത്താൻ ശ്രമിക്കുന്നത് കണ്ട്. നന്നായി വിയർത്തൊലിച്ചു വളരെ ക്ഷീണിതരായിരുന്നു അവർ . സമീപത്ത് നിന്ന് ഒരുവൻ ജോലിക്കാർക്ക് നിർദ്ദേശം കൊടുക്കുന്നുണ്ടായിരുന്നു.
നൊപ്പോളിയൻ അയാളെ സമീപിച്ചു ചോദിച്ചു നിങ്ങൾക്കും അവരെ സഹായിച്ചു കൂടെ?
ഞാൻ ആരാണെന്ന് നിങ്ങൾക്കറിയാമോ ഈ പണി കരാർ എടുത്തയാളാണ് അഭിമാന സ്വരത്തിൽ അയാൾ പറഞ്ഞു കൂടുതൽ ഒന്നും പറയാതെ നെപ്പോളിയൻ ജോലിക്കാരുടെ ഇടയിലേക്ക് ചെന്ന് അവരെ സഹായിക്കാൻ തുടങ്ങി കുറച്ച് കഴിഞ്ഞപ്പോൾ അദ്ദേഹം സ്ഥലം വിട്ടു പോകുന്നതിന് മുമ്പ് കരാറുകാരൻ വളരെ അഹങ്കാരത്തോട് ചോദിച്ചു 

നിങ്ങൾ ആരാണ്??

ഞാൻ അറിയപ്പെടുന്നത് നെപ്പോളിയൻ എന്ന പേരിലാണ്

പേരു കേൾക്കേണ്ട താമസം കാലിനടിയിൽ നിന്ന് മണ്ണ് ഊർന്നു പോകുന്നത് പോലെ കരാറുകാരന് തോന്നി തൻറെ മര്യാദയില്ലാത്ത പെരുമാറ്റത്തിന് ക്ഷമ ചോദിച്ചു.
നെപ്പോളിയൻ ഇങ്ങനെ പ്രതിവദിച്ചു ഒരു ജോലിയും താണതാണെന്ന് കരുതരുത്.സ്വന്തേ സ്ഥാനത്തെ കുറിച്ച് അമിതമായി ബോധവാനായി ഇരിക്കയുമരുത് വിനയ ബോധവും ശിക്ഷണ ബോധവും വളർത്തിയെടുക്കുക എന്നത് നിസ്സാര കാര്യമല്ല. 

സ്വയം ആരെന്നറിയണം അമിതമായ ആത്മ ബോധവും അപകർഷതാ ബോധവും അപകടുമാണ് യാഥാർത്ഥ്യങ്ങളിൽ ജീവിക്കുവാൻ നാം ശീലീക്കണം.  ആയിരേ യുദ്ധങ്ങളിൽ ജയിക്കുന്നതിനേക്കാൾ സ്വയം ജയിക്കുന്നതാണ് മഹാവിജയം എന്ന് ശ്രീ ബുദ്ധൻ പറഞ്ഞിട്ടുണ്ട്. ഏത് ജോലിയുടെയും മഹത്വം കാണാനുള്ള ഉൾക്കാഴ്ചയും അതു ചെയ്യാനുള്ള സന്നദ്ധതയും ഉണ്ടാകണം അതിന് അമിതമായ സ്വയം ബോധം വെടിയുകയും വിനയം ശീലിക്കുകയും വേണം.


യഹൂദൻമാരുടെ പതിവനുസരിച്ച് ഗുരുവിൻറെ പാദം കഴുകേണ്ടത് ശിഷ്യൻമാരാണ് യജമാനൻറെ പാദം ദാസൻ കഴുകണം.

എന്നാൽ അന്ത്യ അത്താഴ വിരുന്നിന് ഇരിക്കുമ്പോൾ അപൂർമായ ഒരു സംഭവം ഉണ്ടായി ഗുരുവിൻറെ പാദേ കഴുകാൻ ആരും തയ്യാറയില്ല ഒരു പക്ഷേ ശിഷ്യൻമാർ എല്ലാവരും താനാണ് വലിയവൻ എന്ന ഭാവത്തിൽ ഇരിക്കുകയാണ്

പെട്ടെന്ന് എഴുന്നേറ്റ് ഒരു കച്ച അരയിൽ കെട്ടിയ ശേഷം ശിഷ്യൻമാരുടേ കാൽ കഴുകാൻ തുടങ്ങി ഒരു പക്ഷേ ചരിത്രത്തിൽ ആദ്യം സംഭവിക്കുന്ന കാര്യം ശിഷ്യൻമാർ ആശ്ചര്യപ്പെട്ടു .യേശു അവരോട് പറഞ്ഞു നിങ്ങളും ഇങ്ങനെ ചെയ്യുക എന്നാണ്. വിനയത്തിൻറെയും എല്ലാവരിലും ചെറിയവനാകാനുള്ള മനസിൻറെയും മഹത്വമുള്ള മാതൃക യേശു അവർക്ക് കാട്ടിക്കൊടുക്കകയായിരുന്നു 

.
എഡിസൻ പറയുന്നത് നോക്കുക നിങ്ങൾക്ക് ജീവിത വിജയം വേണമെങ്കിൽ സ്ഥിര പരിശ്രമത്തെ ആത്മ മിത്രമായും അനുഭവത്തെ അധ്യാപകനായും മുൻ കരുതലിനെ ജ്യേഷ്ഠനായും മഹത്വത്തെ രക്ഷിതാവായും ഗണിക്കണം 

ഏത് ജോലിയും ചെയ്യാൻ നാം മടിക്കരുത് .ഈ കാര്യം ചെയ്യുന്നത് തൻറെ വ്യക്തിത്വത്തിന് പറ്റിയതല്ല എന്ന് നിങ്ങൾ ചിന്തിച്ചാൽ നിങ്ങൾക്ക് മഹത്വം ഇല്ലാതെ പോകുന്നു .ഈ പണി എനിക്ക് പറ്റിയതല്ല എന്ന് പറയരുത്.

അലസമായി മേശപ്പുറത്തും വീട്ടിലും കിടക്കുന്ന പേപ്പറും മറ്റ് വസ്തുക്കളും അടുക്കി വയ്ക്കുക മുറി വൃത്തിയാക്കുക പാത്രം കഴുകി വയ്ക്കുക വീടിൻറെ വരാന്തയിലെ ചെരുപ്പുകൾ അടുക്കി വയ്ക്കുക തുടങ്ങിയ ചെറിയ കാര്യങ്ങൾ പോലും പ്രാധാന്യമുള്ളതാണ് ഇവയൊക്കെ ആരെങ്കിലും ചെയ്യട്ടേ എന്ന് കരുതരുത് മറ്റുള്ളവരെ ഒരു കൈ സഹായിക്കാനുള്ള മനസൊരുക്കം എപ്പോഴും നമ്മുക്കുണ്ടായിരിക്കണം. നമ്മുടെ ചുറ്റുപാടും നോക്കിയാൽ സഹായം ആവശ്യമുള്ള നിരവധി അവസരങ്ങൾ കാണാം അലസരായോ ദുരഭിമാനിയായോ ജീവിക്കാതെ അധ്വാന ശീലനും പരോപകരിയായും ആയിരിക്കുക....

നമസ്തേ